قل انما اعظكم بواحده ان تقوموا لله جهاد سازندگي سنگر سازان بي سنگر
ق قامت خورشيد، صبحي لاله گون جلوه گر شد، وز افق آمد برون ج
ل لاله ها از نور، بس خندان شدند هم فزا ، از يك به صد چندان شدند ه
ا انفجار نور، ظلمت را زدود انقلاب راه هدايت را گشود ا
ن نغمة آزادي ، اينسان خوانده شد ديو طاغوت از سر ما رانده شد د
م مهبط آدم به هنگام خروج سينه اش اينك شده مهد عروج س
ا اين زمين خاكيِ تربت شده از مسير خون، ره قربت شده ا
ا از زمين تا آسمان نور است و نور زنده شد از نو گلِ عشق وسرور ز
ع عشق ميهن شد عجين با انقلاب نهضتي با ريشة اسلام ناب ن
ظ ظلم را برچيد و رفق آمد پديد داد بخشي، از سوي داور رسيد د
ك كشور اينك بايد آبادان شود گلشن از سازندگي ايران شود گ
م ميهن ويرانه بس آباد شد يوسف كنعان كنون دلشاد شد ي
ب بهترين ياران جهادي ها شدند يادگار روز شادي ها شده *
و واپسين دم دشمني ديگر رسيد سرزمين عشق را آتش كشيد س
ا امر رهبر شد براي مرد و زن نوجوان و پير و هم دور از وطن ن
ح حفظ آب و خاك و دين بايد كنيد گوهر جان را نگين بايد كنيد گ
د دستها در دست هم يك صف شويد روبرو با خصم كين در صف شويد ر
ه همت مردانگي و عشق نور سيرت ماه خمين آن مرد طور س
ا از جوانان شيرمرداني سرشت احمدي صولت، حسيني در سرشت ا
ن ناز نازاني به ميدان شب شكن زلف اكبر ، سينة ليلي شكن ز
ت تيغ را بر سينة دشمن زدند افتخار نور بر ميهن زدند ا
ق قلب ها آكنده از ايمان شدي نذر ياران، هديه¬اي از جان بدي ن
و وقت رزم، جان بر كف و خندان همه با كلام يا حسين، غرّان همه ب
م مردمي با عشق، هم پيمان شدند يار و پشتيبان بر آنان شدند ي
و وصفشان مولي به سنگرساز كرد سيرة بي¬سنگري اعجاز كرد س
ا ابتكار از پشتباني داشتند نَزهت و شور جواني داشتند ن
ل لعل¬ اندر سينه و دُرّ در جبين گلرخاني از حلاوت انگبين گ
ل لاله رويان، سروِّ قداني دلير ره نورداني چسان يك نره شير ر
ا از خدا تنها شهادت خواستند هديه¬اي از بهر امت خواستند *
ه هان، خدا بگشود خوان نعمتش بر لقاء خويش خواند از رحمتش *
شعري از مرتضي نريماني درباره جهاد سازندگي
